Kuna domowa

Środkową i południową Europę, a także Azję Mniejszą i Środkową zamieszkuje kuna domowa, zwana niekiedy kamionką. Wielkością ustępuje swojej kuzynce kunie leśnej, lecz ma od niej większą głowę. Długość kamionki nie przekracza w zasadzie 50 cm przy 30-centy-metrowym ogonie. Dorosłe samce osiągają 2 kg masy ciała. Samice są lżejsze i mniejsze (ok. 1,3 kg). Nogi kuny domowej zakończone pazurami są krótsze niż kuny leśnej, lecz masywniejsze. Szarobrązowe futerko ma biało-żółtą plamę na szyi przechodzącą aż do kończyn przednich. Strona brzuszna jest jaśniejsza. Nogi i ogon mają wyraźnie ciemniejszy odcień od reszty ciała. Stopy nie są pokryte gęstą sierścią. Kuna domowa jest mniej związana z lasem niż kuna leśna. Czasami tylko spotkać ją można w niewielkich śródpolnych kompleksach leśnych. Występuje zazwyczaj w okolicach skalistych, parkach oraz ogrodach, a także w ruinach i zabudowaniach ludzkich na strychach oraz w stodołach. Kryjówki swoje rzadko opuszcza, jest im wierniejsza niż kuna leśna. Po drzewach wspina się gorzej niż jej leśna siostra. W przypadku dużej swobody i kiedy nie jest płoszona przejawia całodzienną aktywność. Zazwyczaj jednak na łowy wyrusza o zmierzchu i poluje całą noc.
Rośliny ogrodowe domki ogrodowe materace do spania