Zwierzyniec

Przedstawicielem gryzoni wysokogórskich jest świstak zamieszkujący najwyższe partie Alp i Karpat Zachodnich. Spotykamy go w polskich Tatrach, gdzie przebywa na halach ponad górnymi granicami lasów, na wysokości ok. 2000 m n.p.m. Długość ciała tego gryzonia często przekracza pół metra, ogon 15 cm. Masa ciała dorosłego świstaka waha się od 5 do 8 kg. Świstaki alpejskie są nieco większe i cięższe od swoich pobratymców z Tatr. Ciało pokrywa futerko o zmiennym kolorze brązowożółtym lub szarobrunatnym. Brzuch jaśniejszy, różowawożółty. Natomiast wierzch głowy i koniec ogona są czarne. Świstak żyje gromadnie na najbardziej niedostępnych łąkach i turniach wysokogórskich. Jego zimowe nory, znajdujące się na zboczach gór, są wykopane głęboko pod ziemią (2 m) i ciągną się niekiedy kilkadziesiąt metrów. Letnie nory są zwykle płytsze i krótsze. W norze wymoszczonej sianem i mchem zimuje cała rodzina świstaków. W tym też pomieszczeniu rodzą się i wychowują młode osobniki. Na zimę wyloty korytarzy zostają szczelnie zamknięte kamieniami i ziemią. Od października do kwietnia trwa sen zimowy świstaków, podczas którego śpią stłoczone obok siebie, a ich przemiana materii jest prawie zahamowana. Temperatura ciała spada do +8°C.
ogrodowe meble Maszyny leśne konsultacje feng shui