Szakal zlocisty

Mniejszy od wilka szakal złocisty występuje na ogromnym obszarze świata. Zwierzę to spotyka się w północnej Afryce, Azji Mniejszej, środkowej i południowej oraz na Półwyspie Bałkańskim. Długość ciała szakala nie przekracza l m. Ogon ma ok. 30 cm. Gęsta, twarda sierść ma barwę rudoszarą, na brzuchu — białawą. Szakal zamieszkuje otwarte równiny porośnięte krzakami i gęstymi zaroślami. Jest zwierzęciem prowadzącym nocny tryb życia. Dzień przesypia w ziemnych norach, które wykopuje sam lub korzysta z gotowych legowisk innych zwierząt. Choć w norach przebywa samotnie, jest w zasadzie zwierzęciem żyjącym gromadnie. O zmierzchu wychodzi z nory i głośnym wyciem zwołuje się w stada (pojedyncze osobniki również polują). Jego wycie potrafi być niezwykle przejmujące o bardzo zróżnicowanej tonacji. Przypomina czasem wołanie o pomoc lub żałosne jęki wydawane z bólu. Jednemu szakalowi wtóruje cała gromada, co tworzy przerażającą muzykę, trudną do zniesienia dla okolicznych mieszkańców. Pożywieniem szakala złocistego są przede wszystkim rozmaite gryzonie; łapie on również ptaki. Dużą rolę w jego menu stanowi padlina. Pojawia się często przy lwach, korzystając z resztek zdobyczy upolowanej przez króla zwierząt.
pompa ciepła ciekawe galeria ogrodów i działek Whiskas