Bobr europejski

Ze środowiskiem słodkowodnym związany jest, obecnie już rzadki gryzoń, bóbr europejski. Spotyka się go jeszcze w niewielkich koloniach na terenach Euroazji i w Ameryce Północnej. W Polsce dzięki czynnej ochronie i skutecznej introdukcji występuje w wielu rejonach kraju. Objęty jest on ścisłą ochroną gatunkową. Długość ciała bobra europejskiego dochodzi do jednego metra. Spłaszczony ogon, pokryty łuskami, ma ok. 35 cm długości. Masa ciała tego zwierzęcia waha się w granicach 20-30 kg. Bóbr jest największym gryzoniem występującym na naszym kontynencie. Cenne, gęste futro w kolorze jasnobrązowym rozjaśnia się na stronie brzusznej. Niektóre okazy mają sierść ciemnobrunatną, a czasem prawie czarną. Uszy są niewielkie, ukryte w sierści, palce u tylnych kończyn spięte błoną pływną. Przy doskonale rozwiniętym słuchu i węchu posiada bardzo zły wzrok. Zamieszkuje zakrzewione brzegi jezior i wolno płynących rzek, unika osiedli ludzkich. Nad brzegami zbiorników wodnych kopie nory lub buduje domki w kształcie kopców z mułu, gliny i chrustu; osiągają one niekiedy 2-3 m wysokości. Wejście do domku, w którym zamieszkuje cała rodzina bobrów, znajduje się pod wodą.
Narzędzia pneumatyczne