Lasica
Euroazję, północną Afrykę i Amerykę Północną zamieszkuje nieduży, zgrabny drapieżnik — łasica. Budową ciała zwierzę to przypomina gronostaja, różni ich jednak jednobarwny ogon łasicy. Długość ciała nie przekracza w zasadzie 25 cm; krótki ogon ma zaledwie 6 cm. Łasica jest bardzo lekka, masa jej ciała waha się od 50 do 150 gramów. Samice są mniejsze i lżejsze. Latem futerko łasicy jest na grzbiecie brązowe, a na brzuchu - - białe. Zimą, szczególnie w północnych i górzystych rejonach, uzyskuje zabarwienie prawie w całości białe. W kuśnierstwie futro jej nie ma dużego znaczenia. Środowisko występowania łasicy jest zróżnicowane. W przeciwieństwie do gronostaja występuje także na otwartych stepach. W wyżej położonych rejonach dochodzi do 3500 m n.p.m. W Polsce spotyka się ją na łąkach, polach uprawnych, w parkach i zaroślach nad brzegami lasów. Okres zimowy spędza na ogół bliżej osiedli ludzkich, gnieżdżąc się w stodołach, stogach siana, stajniach itp. Latem przebywa w wygrzebanych przez siebie norach pod kamieniami lub korzeniami drzew. Częściej jednak korzysta z kryjówek ziemnych ssaków. Prowadzi życie naziemne.
nowoczesne radia samochodowe z dvd i mp3