Szczur wedrowny
Najgroźniejszy szkodnik pochodzący z południowo-wschodniej Azji to szczur wędrowny zamieszkujący obecnie niemal całą kulę ziemską z wyjątkiem terenów podbiegunowych. Jest największym przedstawicielem rodziny myszowatych. Długość jego ciała wynosi od 20 do 28 cm. Niewiele krótszy od ciała, walcowaty ogon osiąga 15-22 cm. Masa ciała szczura wędrownego dochodzi czasem do 400 gramów. Grzbiet ma w kolorze brązowo szarym, niekiedy w żółtym odcieniu. Jaśniejszy brzuch ma odcień białoszary lub popielatożółty. Spotyka się też szczury ciemnobrunatne, lecz nie jest to zjawisko pospolite. Najczęściej na miejsce zamieszkania szczur wędrowny wybiera sobie zabudowania i osiedla ludzkie. Lubi przebywać w niedużej odległości od kanałów, ścieków, śmietników itp. Znaleźć go też można w pomieszczeniach gospodarskich, magazynach, kurnikach, spiżarniach. W przeciwieństwie do swego kuzyna szczura śniadego, który zamieszkuje głównie strychy, omawiany szczur wędrowny wybiera piwnice, zakładając swoje nory pod podłogą. Wiosną i latem kopie nory nad jeziorami i niewielkimi rzeczkami. Terenów suchych nie lubi, jest bowiem dobrym pływakiem i z tej umiejętności często korzysta.
place zabaw system nawadniania josera