Zwierzyniec

Niektóre zwierzęta posiadają gruczoły wydzielające ciecz o nieprzyjemnej woni. Prawdziwym „rekordzistą" w tej dziedzinie jest skunks zwyczajny zwany też śmierdzielem. Zwierzę to zamieszkuje Amerykę Północną od Kanady po Meksyk. Nie przekracza 45 cm długości, a jego puszysty ogon jest niewiele od niego krótszy. Futro skunksa, gęste i długie, jest ciemne, prawie czarne, z dwoma "białymi pasami biegnącymi wzdłuż całego ciała. W okolicach odbytu, pod ogonem, znajdują się gruczoły z cuchnącą wydzieliną. Zwierzę to, przebywające w zaroślach i krzewach nadrzecznych oraz lasostepach i preriach Ameryki Północnej, prowadzi typowo naziemny tryb życia. Aktywność przejawia najczęściej o zmroku i w nocy. Pożywienie skunksa jest podobne do menu borsuka. Poza owadami, ślimakami i drobnymi gryzoniami zjada dużo pokarmu roślinnego (jagody, owoce, korzonki). Czasami pomaga sobie mocnymi pazurami wygrzebując pożywienie z ziemi. Nie wyrządza w zasadzie żadnych szkód. Skunks zwyczajny łatwo się oswaja i jest bardzo ufny. Napadnięte zwierzę zazwyczaj nie ucieka. Odwraca się tyłem do wroga, zadziera ogon i wykonuje szereg podskoków. Jeśli tym nie odstraszy intruza, wystrzeliwuje dwie strużki cuchnącej wydzieliny trafiając bezbłędnie w cel na odległość ponad 5 m.
słoneczny sopot noclegi nad morzem praca z końmi boże narodzenie