Kuna lesna
Kuna leśna, zwana też tumakiem, zamieszkuje znaczne obszary Europy oraz zachodniej i południowej Azji. Spotkać ją również można w północnej Afryce. W Polsce rozpowszechniona na całym terenie, nie jest jednak gatunkiem licznym. Długość ciała kuny leśnej dochodzi do 60 cm, ogon ma ok. 25-centymetrowy, a masa ciała dorosłego samca sięga 2 kg. Samice są mniejsze i lżejsze (do 1,5 kg). Brunatnobrązowe futerko grzbietu przybiera barwę żółto-brązową na głowie, brzuchu i bokach zwierzęcia. Na szyi ma charakterystyczną klinowatą, żółtą lub pomarańczową plamę. W zależności od pory roku i środowiska zmienia się ubarwienie sierści, które zimą staje się ciemniejsze niż latem. Kuny żyjące w chłodnych krajach północy mają futerko gęstsze i dłuższe. Stosunkowo wysokie nogi tumaka zakończone są długimi zagiętymi pazurami. Kuna leśna, jak sama nazwa wskazuje, przebywa w okolicach o obfitym zadrzewieniu, w dużych lasach liściastych i mieszanych. Wybiera najczęściej ciemne gęstwiny, starannie unikając sąsiedztwa człowieka. Prowadzi koczowniczy tryb życia. Na legowisko wybiera najchętniej dziuple i gniazda ptaków lub wiewiórek. Rzadko osiedla się na ziemi w rozpadlinach skalnych. Tumak jest mistrzem w poruszaniu się po drzewach. Pod względem zręczności i swobody prześciga nawet wiewiórkę.
CV piaskownice hafty